Is er een reden waarom je me de dood wou injagen?
Ja, ik moest je hierheen brengen om acht uur.
Annie heeft een surpriseparty voor je georganiseerd.
Doe alsjeblieft verrast als je binnenloopt. - Ja, dat begrijp ik, man.
Zal hij verrast zijn? - Ik vind het zo spannend.
Het wordt geweldig.
Onthou: verrast.
Je ziet er geweldig uit. - Verrassing!
Allemaal Annies werk. - We hadden je!
Ik ben zo trots op je.
Hoe je dit voor elkaar gekregen? Ik heb die deal pas een uur geleden gesloten.
Nou, ik ben er al weken mee bezig, want ik wist dat die deal rond zou komen.
Jij bent wel bijzonder, weet je dat?
Ik moet hem even lenen, goed?
Pak je glas, allemaal, want ik ga een toost uitbrengen.
Op mijn beste vriend en nu de nummer-één-verdiener van het bedrijf...
Scott Howard!
Wacht, die heb jij nodig. - Ik dank je.
Bedankt voor jullie komst.
Dit is niet alleen mijn overwinning, maar een van ons allemaal.
En tegen m'n vrouw zeg ik: Ik hou van je.
Dank je. - Ik hou ook van jou.
Herinner je je ons gesprek nog over de koop van dat huis in Napa?
Weet je zeker dat je dat wilt?
Heel zeker.
Ik wil dat huis.
Ik wil een familie.
Ik wil dat onze kinderen buiten kunnen spelen.
Het zou leuk kunnen zijn.
Weg van al dit lawaai.
Dit huis staat al een tijdje te koop.
Verwacht er niet teveel van, goed? - Ik snap 't. Ik vind 't alleen spannend...
dat we het eindelijk gaan bekijken.
Dit is het. Arbor Road 6741.
Ik hoop dat er een huis aan het eind van deze weg staat.
Wat mooi.
En we zijn er.
Het ziet er niet uit alsof er iemand woont.
Nee, ik hoor iemand aan de achterkant.
Kom mee.
Ik vermoed zo maar dat Domino's hier niet bezorgt.
Wat is het hier mooi. - Kijk uit waar je loopt.
Kijk, schat.
Dit zou wel eens hét huis kunnen zijn.
Ongelooflijk.
We moeten weg. - Daar komt hij.
Sorry. Ik wilde jullie niet bang maken.
We jagen op reeën. Die eten alle tuinen op.
Maar er is ook een voordeel. Houden jullie van hertenvlees?
Dat weet ik niet. - Dat weet je niet?
Ik ben Charlie Peck. Welkom op Foxglove.
Scott Howard. Dat is mijn vrouw, Annie.
Aangenaam kennis te maken.
Jullie willen vast het huis zien, hè? - Ja.
Sorry hiervoor.
Binnenkort lachen we hierom. Kom mee.
Jullie zullen gek zijn op mijn huis.
Het heeft een opfrisser nodig, maar de constructie is geweldig.
Hebben jullie kinderen?
Nog niet.
Mijn vrouw en ik hebben hier twee kinderen grootgebracht.
Ellen.
Ze is overleden.
Aan kanker, twee jaar geleden.
Het spijt me dat te horen.
Wat doe je, Scott?
Ik ben creative director bij Saunders en Ruddick in San Francisco.
Dat is een reclamebureau.
Annie, werk jij? - Ik schrijf vooral voor vrouwenbladen.
Over onrechtvaardigheid, emancipatie, van jezelf houden, dat soort zaken.
Dit uitzicht is prachtig.
Mijn betovergrootvader heeft dit huis in 1905 gebouwd.
Ik heb nergens anders gewoond.
Waarom heet het Foxglove?
Ooit stond hier overal vingerhoedskruid (foxglove).
Nu is het vrij zeldzaam. - Die plant is toch giftig?
Zeer.
Ik geef jullie de grote rondleiding.
Het huis grenst aan beschermd bosgebied.
Veel privacy, hè?
Niemand kan achter ons bouwen. - Ik ben gek op dit marmer.
Kook je graag, Annie? - Ze is een verdomd goeie kok.
En een geweldige bakster. En een nog geweldiger vrouw.
Mijn oma heeft me leren koken. - Echt?
Dat is een mooie steen. - Dank je.
Is dat een smaragd? - Inderdaad.
Geboortesteen? - Ja.
Ik ben ook in mei geboren. - Nee. Echt?
Maar ik zeg niet in welk jaar... - Dat is gek.
Ja. - Dat is een goed teken.
Hier regeer ik, Scott.
Ik kijk hier veel naar sport en ik lees.
Er is football op tv. Ben je een supporter?
Ja. Raiders.
Ik Rams. - Wat jammer.
Is dat je tv? - Jij hebt vast een grote flatscreen.
Ja, zoiets. - We hebben kabel hier...
maar je kunt een schotel installeren.
Hij heeft veel geweren.
Een leuk gezin. - Dank je.
Als ik het huis verkocht heb, wil mijn dochter Cassidy...
dat ik bij hen in Florida kom wonen.
Je vrouw was erg knap.
Er was altijd veel liefde in dit huis.
Zo erg is het niet. - Willen jullie boven zien?
Ja. - Kom mee.
Schat? - Ik kom eraan.
Ik bekijk alleen al die oude rotzooi nog even.
Veel geel. - Aan deze kamer is 20 jaar niks gedaan.
Dus ik dacht: de koper moet 'm zelf maar naar zijn eigen wensen inrichten.
Wel een mooie tuin.
Je laat me schrikken. - Gaat 't met je?
De 's nachts bloeiende jasmijn is daar te zien. Hemels gewoon.
Dit is je linnenkast.
Mooi. - Ruimte genoeg voor alles.
Dit is een geweldige kinderkamer.
Aanvankelijk was dit de kinderkamer.
Toen de kinderen groot waren en het huis uit...
hebben we er een naaikamer voor Ellen van gemaakt.
Ik laat jullie even alleen.
Ik vind dit helemaal geweldig. - Rustig blijven.
Ik ben rustig.
Haal even adem. Daar gaan we.
Er zijn hier veel verjaardagen gevierd, party's, examenfeesten, bruiloften...
Het is een bijzondere plek, hè?
Jij ziet het, hè Annie?
Ik ga die vijver eens bekijken.
Charlie, hoe graag wil je het verkopen?
Als je wilt weten hoeveel... De vraagprijs is 3,5 miljoen.
Als je dat niet kunt betalen, zou je hier eigenlijk niet eens moeten zijn.
We gaan.
Bedankt dat je ons je huis hebt laten zien. - Graag gedaan.
Wat vind je ervan? - Nou, het is...
Luister, je moet begrijpen dat mensen me gesmeekt hebben...
om dit huis te mogen kopen, maar ik ben erg kieskeurig...
en ik mag jullie twee gewoon.
Ik doe er al het meubilair, alle apparatuur en mijn wandtapijt bij...
en ik doe er twee ton vanaf. Je kunt het kopen voor 3,3.
We gaan nog andere huizen bekijken, maar we laten het je weten.
Ik wil dat jullie dit huis hebben. En ik weet dat zij dit huis wil hebben.
En onthoud: als mama niet gelukkig is, dan is niemand gelukkig.
Bedankt voor dat advies. - Oké.
En kijk uit voor de herten.
Ik zei toch dat je lachend naar huis zou rijden.
Kapte je 'm af door het raam te sluiten?
Ja, met dat raampje kapte ik die Bambi-moordenaar af.
En wat vond je van het huis? Magisch, hè?
Ja, als oud magisch is. - Toe...
Foxglove. - Je wilt dat huis echt hebben, hè?
Inderdaad. Maar jij moet 't ook willen.
Het is oud en er moet veel aan opgeknapt worden...
en dat soort dingen doe ik niet. - Ik vind veel werk niet erg...
en dan huren we iemand in voor hulp. En eerlijk gezegd heb ik al 1000 ideeën.
Ik zag het de hele tijd in je ogen.
Daar ligt onze toekomst. Het huis, kinderen, alles.
Wat moet ik daar nog op zeggen?
Goed. Ik praat morgen met Marvin en de partners...
om te zien of ze ermee akkoord gaan.
Zouden we er volgende week in kunnen trekken?
BAYSIDE VERHUIZERS - Dit in de keuken en dat in de badkamer.
Begrepen? Oké.
Dit gaat naar boven, de ouderslaapkamer.
En dat kleine ding gaat naar de andere slaapkamer.
Het is helemaal van jou. - Helemaal van ons.
Dank jullie wel.
Nou, het grote moment van de overdracht.
Hier zijn de sleutels van alle deuren en sloten.
Ik heb alles met kleuren gemerkt.
Dank je. - Foxglove is nu van jullie.
We zullen er goed voor zorgen.
Daar hou ik je aan. - Ik beloof het.
Met de hand op mijn hart.
Ellen deed dat ook altijd. Hand op je hart.
Je hebt onze e-mailadressen. Hou contact. We horen graag wat je doet, hè Scott?
Ik bel je straks terug. Dag.
Heb ik het gezegd van de sprinklers? Ja, dat heb ik.
Hou je haaks.
Veel plezier in Florida, makker.
Ik vind het rot voor hem. - Wat?
Vind het maar niet rot voor Charlie. Vind het maar goed voor ons.
Bak maar eieren voor me.
Het is ons gelukt. Ben je gelukkig? - Ja.
Nu kan de reis beginnen. Zeg Charlie maar vaarwel.
Dit huis staat je goed.
Je bent zo mooi.
Op ons. En ons nieuwe huis.
Ik hou van je.
En toen was de eigenaar er. Hij stond gewoon naar ons te kijken.
Hij komt op ons af met een geweer.
Hij schiet een hert dood, dat achter ons stond.
Is die vent gek? - Het platteland...
Hij zegt: "Hou je van hertenvlees?"
Niet zó vers.
Ik wil niet zien hoe het gedood wordt. Dat is het best.
Hallo?
Kijk hier op het platteland uit voor herten.
Laat zij maar uitkijken voor deze auto.
Wat is dat, verdomme?
Wat is er?
Een brandgat van een sigaret op mijn stoel.
Stop toch met roken. Dat heb jezelf gedaan.
Ik? Dit is mijn tempel, Scott. Daarin zou ik nooit roken.
Verdomme.
Goed gedaan, Mike.
Rachel, hou alsjeblieft je magische lippen op elkaar.
Ik heb 't niet gedaan. - Zei ik dat dan?
Dat leek wel zo.
Geef ze een jaar. Dan wonen ze hiernaast.
Ik hoop 't niet.
Dat is gemeen.
Ik ga een tafeltje zoeken.
En welke wilt u? - Wat zou jij kiezen: chocola of vanille?
De kolk. - Kolk?
Vanille en chocola samen. - Alles door elkaar, dus. Net als jij?
Ja, zoals ik.
Ik laat u wat proeven. - Ik proef het.
Is praten nu ook al een misdrijf? - Dat je praat, vind ik niet erg.
Het is de manier waarop je praatte. - Wat?
Het is de manier waarop je praatte.
Ze vroeg alleen welke smaak ik wilde.
En het leek alsof je haar zou kunnen gaan likken.
Kunnen we doorgaan met onze dag?
Wat knuffelen op de bank of zo?
Zo te zien niet.
Annie, ik had 'm aan laten staan. Heb jij 'm uitgezet?
Dus als je leven weer moet worden opgeladen...
pak je 'Herstel 180'.
Ziet u wel? Het verkoopt zichzelf.
En we gaan elk huis bestoken met de reclame die op de fles staat.
Veel elektrolyten en weinig calorieën.
Scott heeft iets bedacht. - Ik moet deze opnemen.
Scott heeft een goed idee voor een campagne.
Schat, wat is er?
Dit geloof je niet. Charlie maait buiten het gras.
Hè? Wat?
Charlie maait buiten ons gazon.
Letterlijk op dit moment.
Waarom? - Geen idee.
Ik bel je terug, schat.
Goedemorgen. - Wat ben je aan 't doen?
Wat? - Wat ben je aan 't doen?
Ik zag dat het gras te hoog werd, dus...
Je moet dit echt bijhouden, dus ik ben maar begonnen.
Heb je deze uit de garage gehaald? - Daar stal ik hem.
En Florida dan? Ik dacht dat je al vertrokken was.
Nou, verhuizen is moeilijker dan ik had gedacht.
Ik had nog veel losse eindjes. Ik zal binnenkort vertrekken.
Het is moeilijk om afscheid te nemen. - Dat zal vast wel.
Waar logeer je? - Ik zit in The Royal.
Dat is een klein hotel midden in het dorp.
Juist. Weet je, Charlie, ik waardeer wat je doet, maar je hoeft 't niet te doen.
We redden het zelf.
Hier is waarom ik langs kwam. Een lijst met lokale nummers.
Loodgieter, elektricien, noodnummers...
Die willen jullie vast wel. - We kunnen die toch googlen?
Deze mensen kennen het huis en berekenen je niet teveel.
Dat vind je niet op internet. - Nee, dat vind je niet.
Nou, hij heeft goed werk geleverd.
Hij zei dat 't gras dit jaar waarschijnlijk niet meer gemaaid hoeft te worden.
En hij heeft het graszaad vooraan in de voorraadschuur gezet...
zodat je het kunt vinden in april en dat we mest moeten strooien...
maar dat moet vers zijn.
Ja, als ik mijn voorjaarsplantwerk doe.
Is dat alles? Ik heb 't gevoel dat je wat verzwijgt, dus gooi het eruit.
Ik heb hem voor Thanksgiving uitgenodigd.
Wat? - Het ontglipte me...
maar het maakte 'm erg gelukkig.
Schat, we kennen hem niet. - Dat weet ik, maar hij is eenzaam...
en hij heeft hier helemaal geen familie en hij vertrekt toch binnenkort.
Anders nog iets?
Hij neemt de taarten mee.
Hij neemt een paar taarten mee. Is dat zo?
Blijkbaar. - Dat maakt alles goed.
Goed, de dokter is er. Daar gaat-ie.
Laat 'm niet vallen.
Hoe ziet die eruit? - Ja.
Is hij goed? - Perfect.
Het is ons gelukt.
De Bambi-moordenaar is er.
Hoe gaat 't? - Gelukkige Thanksgiving.
Jij ook. - Bedankt voor de uitnodiging.
Haar idee. Kom binnen.
Hoe gaat 't met je? - Het huis voelt zo levendig aan.
Dank je. - Hier. Zoals beloofd.
Perfect. - Met appel en met pompoen.
Ik ben gek op pompoen.
Het ruikt heerlijk. - Dat gaat er zeker wel in.
Ik ben nog niet klaar.
Jij kunt echt van een huis een thuis maken. - Dank je, Charlie.
Kom, ik laat je onze vorderingen zien.
We moeten nog wat kamers verven en zo, maar we zijn er bijna.
Het is werk in uitvoering. - Kijk nou eens.
Geweldig. Daar zou ik in kunnen verdwalen.
Kijk maar 'ns rond.
Annie zei dat je reis naar Florida is uitgesteld.
Dus je bent nog een tijdje in de buurt, hè?
Mijn dochter, Cassidy, wil daar een aparte kamer voor me maken.
Natuurlijk moet die perfect zijn.
Maar zo is Cassidy nou eenmaal. Papa's kleine meisje.
Alsjeblieft.
Wat is er met het wandtapijt gebeurd? - Waarmee?
Het wandtapijt dat met het huis is overgedragen.
Dat was mijn cadeau voor jullie.
Oh ja... We hadden 't gevoel dat 't niet bij ons paste.
Dit schilderij daarentegen maakt Annie heel gelukkig.
We hebben het gekocht toen we net getrouwd waren.
Ze ziet dit graag elke morgen als we opstaan...
en dat neem ik haar niet kwalijk. Het is beeldschoon, hè?
Ja, niet iedereen houdt ervan.
We denken erover de vloeren te veranderen. Misschien willen we overal donker hout...
maar daar ben ik nog niet aan toe gekomen, dus...
Dat bedenken we nog wel.
Nou, gelukkige Thanksgiving. Waar proosten we op?
Op Annies maaltijd.
Op je nieuwe huis. - En het zware werk.
Gelukkige Thanksgiving.
Ik zo blij voor jullie.
Ten eerste willen we jullie bedanken voor jullie komst...
op onze eerste Thanksgiving in ons nieuwe huis.
Als alles klaar is, zal het een geweldig huis zijn.
Echt? Echt?
Deze achtermuur eruit, hè? - Helemaal.
Jullie verspillen vierkante meters.
Die eetkamer wordt nu als klein gezien, maar als je hem uitbreidt...
en alles eruit slaat, verpest je de integriteit ervan.
Hebben huizen integriteit? - Natuurlijk hebben ze dat, Mike.
Sommige mensen niet...
maar de huizen die het bewonen waard zijn, hebben het zeker.
Ik was bouwkundige. Misschien heeft Scott jullie dat verteld.
Ik ben met pensioen. Ik bouwde wegen en bruggen...
en ik geloof dat ik in elk ervan mijn ziel heb gelegd.
En ik geloof dat ze zelf ook een ziel hebben.
Lulkoek.
Ik denk dat hij een punt heeft.
Maar gaat het niet zo in de wereld? Het oude eruit, het nieuwe erin.
Laten we de Taj Mahal herbouwen, hè?
Dit is de Taj Mahal niet, Charlie.
Je bent een beetje gek. - Juist?
Heb je daar problemen mee? - Geef me even de tijd.
Charlie, schenk me bij. Ik ga buiten roken.
Alles. Geef wat je hebt, cowboy.
Dank je wel, Charlie.
Hebbes. - Oké.
Applaus voor Scott.
Wie wil er wit?
Ik moest even een luchtje scheppen.
Goeie maaltijd, hè? - Annie kan geweldig koken.
Sigaret, Charlie? - Nee, dank je.
Ik ben 30 jaar terug gestopt.
Het was vast moeilijk om dit alles op te geven.
Ja, dat was zo. Geloof me.
Heb je 't wel? - Wat?
Het opgegeven. Volgens Scott kwam je langs om het gras te maaien.
Dat moest gebeuren. Het gras werd onbeheersbaar.
Dus je houdt hier een oogje in 't zeil. Ligt het zo?
Ik rijd af en toe langs.
En ik jaag ook.
Hier in dit bos.
Jaag je ook wel eens 's avonds, Charlie?
Jagen na zonsondergang is verboden.
Dat weet ik allemaal niet.
Waar ben ik mee bezig? Ik wil je mooie gazon niet verpesten.
Ik gooi 'm in de vuilnisemmer. Ik zie je binnen, Charlie.
Mooi vest.
Dat was waarschijnlijk de beste maaltijd die ooit in dit huis is bereid.
Goed dus, dat ik een doggy bag voor je heb.
Die is voor middernacht op. Je bent echt 'de vrouw des huizes'.
Dank je. Eet smakelijk.
Nog een fijne avond verder. - Geniet van je pensioen in Florida.
"Geniet van je pensioen."
Mike is dronken.
Ik heb net iets bedacht. - Zeg wat je tegen mij zei.
Goed, ik vertel 't. Annie? - Wat?
Ik denk dat die ouwe vent dat brandgaatje in mijn bekleding heeft gemaakt.
Waarom zou hij dat doen?
Omdat ik, met alsnog mijn excuses, tussen de rozen heb staan plassen...
toen ik buiten was om te roken.
Sjiek. - We hebben vier toiletten.
Dit is mijn punt: Charlie vindt het zijn rozen.
Hij vindt dat ik zijn gazon heb geschonden. Hij vindt dit nog steeds zijn huis.
Hoe kon hij dat weten? - Hij begluurt jullie vanuit het bos.
Kom op, man.
Scott, als wij het bos in zouden gaan, zouden we bewijs vinden dat ik gelijk heb.
Wil je er geld om verwedden?
Hoeveel? - Vijf?
Niet doen. - Vijfhonderd.
Dat is een weddenschap. - Tjee...
Er zit een bejaarde in het bos. Wij wassen dat varkentje voor je.
Veel succes!
Oké, sterke jongen. - Dat klopt, schat.
Dit is net die Scooby-Doo-onzin. - Scooby-Doo?
Waarom ben je helemaal hier gaan wonen? We hadden het toch voor elkaar in de stad.
Annie wilde een gezin stichten.
Ik hou van haar, dus...
Wat is er loos?
Je kunt hier vandaan zo het huis inkijken. - Ik zei het toch?
Kijk dat eens. Dat pad loopt recht het bos in.
Daar schoot hij Bambi dood. Precies daar, man.
Dus waar is hij, denk je? Kom mee.
Weet je dit zeker? - Kom mee.
Hoeveel zet je erop in dat ze verdwalen? - Hou maar op.
We hadden ze broodkruimels moeten meegeven om hun weg terug te vinden.
Wat vond jij van Charlie?
Ik vind 'm...
best sexy voor een oudere man. - Wat?
Ach, toe. Dat vind jij toch ook?
Nee. Goed, weet je wat het is?
Het is het mannelijke dat-ie heeft. Wat onze opa's en vaders hadden.
Ik weet 't niet. Ik vind het rot voor hem, want het is een lieverd.
Die arme stadsjongens. Je weet dat ze verdwaald zijn, hè?
Dit lijkt op een brandgang. - Komt dat even uit, hè?
Charlie parkeert hier, loopt door het bos en is in een mum bij jullie huis.
Kijk, verse bandensporen.
Misschien zijn 't jagers. Die zijn hier in het bos.
Wie is dat?
Komt die op ons af?
Nee, hij rijdt achteruit. Scott, hij rijdt weg.
En dus? Gaan we erop af?
Wie was dat?
Zo had ik me het niet voorgesteld. - Ik ook niet.
Ik heb 't gevoel dat het niet nodig is.
Moet dit gekoppeld worden aan uw vaste telefoon of uw mobieltjes?
Mobieltjes. Dank u.
Die vent. - Randall!
Hou op met boren in mijn huis.
Wat doen jullie verdomme? - Ga door. Wat doe jij hier?
Ik zat verderop aan de weg te vissen. Ik zag die beveiligingsauto langs rijden.
Heb je problemen? - Iemand dringt het bos binnen.
Kinderen. Scholieren.
Die gaan stiekem het bos in en feesten als het donker is.
Nee. - Dit is niet nodig.
Wat nodig is, is dat ik mijn vrouw bescherm.
Als je vrouw wilt beschermen, moet je een geweer kopen.
Geen geweren op mijn terrein.
Begrijp je?
Ik weet waartoe geweren in staat zijn.
En ik heb 't niet over het doden van een weerloos hert in het bos.
Toen ik 12 was, is mijn broer op straat doodgeschoten.
Ik weet waartoe geweren in staat zijn.
Wat erg dat je iemand verloren hebt.
Geniet van Florida.
Randall, voorzichtig met die druiven.
Het heeft 50 jaar gekost om ze zo te krijgen.
Dit is jouw huis niet.
Wat ben je aan 't doen, schat?
Ik kan niet slapen.
Ik hoor steeds maar een krakend geluid.
Schat, dit is een oud huis.
Die kraken nou eenmaal.
Wegwezen! Stap de pick-up-truck in!
Wat doet-ie nou weer? Ik dacht dat hij weg was.
Ik weet het niet.
Waarom is hij in de schuur?
Blijf in de auto.
Ik was... - Doe dat geweer weg!
Oké. Ik was aan het jagen bij de kreek...
Dat hert heeft je bloemperk vernield.
Ik pakte alleen wat potgrond, Scott.
Geen geweren op mijn terrein. Dat heb ik je al gevraagd.
Iedereen kan langs de kreek jagen. Niet alleen ik. Iedereen.
Ik zeg het nu tegen jou. Geen geweren op mijn terrein.
Nooit. - Oké, Scott.
Ik wilde je middag niet verpesten. - 't Is oké.
Is dat een spar? - Het is een kerstboom, Charlie.
Die verliezen hun naalden niet zo snel. Hier, laat me je helpen.
Hier. Gebruik deze.
Heb je de kerstversiering al gevonden? - Nee.
Die moet je zeker zien.
Allemachtig. - Dat allemaal voor één kerstboom?
Nee, de meeste lichten zijn voor de buitenkant van het huis.
Schat, zie je al die spullen? - Ja, ik zie ze.
Breng dit binnen en ik zeg wat wat is.
Annie en ik doen dat zelf wel als het ons uitkomt. Dank je wel.
Ik wil alleen maar helpen. - En we stellen je hulp op prijs...
maar bel of sms in het vervolg als je weer langs wilt komen.
Kom niet zomaar opdagen.
Het spijt me. Waar jij vandaan komt, komen mensen vast niet zomaar langs, hè?
Nee. - Nee. Juist. Dat respecteer ik.
Even goede vrienden? - Even goede vrienden.
Even goede vrienden.
Vrolijk kerstfeest, Annie. - Dank je wel.
Wat is het probleem, schat? - Er klopt iets niet met die vent.
Maar moest je zo ongastvrij zijn? - Hij is niet welkom.
Hij begluurt ons vanuit het bos. - Het waren toch kinderen?
Die ene keer wel...
Aan wiens kant sta je? - Aan wiens kant sta ik?
Wat is nou 't echte probleem? - Hij doet alsof het huis nog van hem is.
Toe Scott, heb meelij met 'm.
Hij is zijn vrouw verloren. Hij is zijn huis verloren.
Dit is ons huis, niet het zijne.
Hij woont hier niet meer. - Dat snap ik.
Ik rij elke dag anderhalf uur naar de stad...
en ik rij elke avond weer terug. Ik sta op, ga naar m'n werk, kom thuis, ga naar bed...
en ga weer naar m'n werk.
Hoe krijg ik ooit het gevoel dat dit mijn huis is als hij niet weggaat?
Wil je dit nog steeds? - Wat?
Wil je dit nog steeds? - Wat wil ik?
Dit. Ons huis.
Ik heb gewoon wat tijd nodig om me aan te passen.
Want ik ben hier weg van.
Dat weet ik.
We zijn het erover eens dat de cijfers van het vierde kwartaal verbluffend zijn.
Bedankt voor deze geweldige vergadering.
Bedankt. - Gefeliciteerd, Scott.
Ze vinden je allemaal een geniale marketeer.
Ja, dat was ook de bedoeling.
Ms. Richards, weet dit van me: Ik doe mijn werk met hart en ziel.
U zult niet worden teleurgesteld.
Jillian.
We gaan straks met een paar collega's wat drinken. Heb je zin om mee te gaan?
Een kerstgroet, Annie.
Ik heb een fles wijn voor Scott en jou. Van het wijndomein van m'n buren.
Als goedmaker voor elk drama dat ik mogelijk veroorzaakt heb.
Dank je. Het is oké. - Ik heb geprobeerd hem te bellen.
Maar zijn mobiel zei dat z'n mailbox vol was.
Dat van laatst was jouw schuld niet.
De broer van Scott is vermoord en dat doet hem eraan denken.
Geweren zijn... - Ja.
Dat was hartverscheurend voor hem, begreep ik.
Je hangt de lampjes op, hè? - Ja.
Tot dusver doe je het goed. Doe je het alleen?
Ja.
Wil je me helpen?
Mooi. Met teamwerk komt de droom uit.
Hopelijk.. - Waar is Scott?
Nee, toch niet. Hij is op z'n werk.
Hij komt straks thuis.
Zeer bedankt voor je hulp. - Graag gedaan.
Wil je iets drinken?
Zal ik deze fles wijn openmaken? Hij moet toch ademen tot Scott er is.
Een geweldig idee.
Je komt niet over als een stadsmeisje. - Kon je dat zien?
Ik kom uit een klein plaatsje in Indiana, dus in m'n hart ben ik een boerenmeid.
Echt?
De stad is geweldig als je single bent en jong, maar...
ik wil dat mijn kinderen opgroeien in schone lucht.
Dus je wilt wel kinderen? - Ja.
Heb je glazen? - Oh, ja. Sorry.
Niemand vertelt je hoe zwaar het is om kinderen op te voeden. Dat is zeker zo.
Mijn kinderen hebben een paar grijze haren op mijn hoofd veroorzaakt.
Uiteindelijk zijn kinderen je grootste uitdaging ooit...
en ook je grootste zegening.
Amen.
Proost?
Proost.
Die moet ademen.
OVERWERK. WACHT NIET MET ETEN... XO SCOTT
Ik ben zo terug.
Ik heb je net een bericht gestuurd.
Dat weet ik, maar waarom heb je niet gebeld?
Ik zit in een gesprek en het is luidruchtig...
en ik wilde er niet uitgaan.
Zit je in een bar?
Ja, gewoon een borrel met klanten.
Je weet waarvan ik van streek ben, hè?
Het bericht. Ja, dat begrijp ik. Zoiets is het niet, oké?
Het hoort bij mijn werk. Goed? Zo betalen we je huis.
Mijn huis?
Annie, laten we daar niet op ingaan. - Sorry, dat ik je gestoord heb.
Alles goed? - Ja. Scott komt pas laat thuis.
Problemen thuis?
Je hebt die blik in je ogen.
Ik zou echt naar huis moeten.
Nee. Dit kan ik niet.
Ik moet terug naar Napa. - Het spijt me.
Dat zou 't beste zijn.
Goedenacht, dan. - Goedenacht.
Dank dat je zo'n lieverd bent, Charlie. Ik stel het echt op prijs.
Officieel "vrolijk kerstfeest". - Dank je. Vrolijk kerstfeest.
Tot ziens. - Tot ziens.
Bravo, Annie. Bravo.
Het huis ziet er fantastisch uit. Hoe heb je dat helemaal alleen gedaan?
Dat heb ik niet.
Grote gok...
Charlie?
We wisten allebei dat jij me niet met die lampjes zou helpen.
Gaat dit over dat bericht?
Weet je wat zo grappig is?
Ik zit hier te wachten tot je belt, wat je gewoonlijk doet, maar nu niet.
Je zit hier met Charlie. - Wat?
Je zit hier met Charlie. - Daar gaat het niet over.
In plaats van te bellen, sms je. - Maakt een sms je ongerust?
De laatste keer dat je sms-te... - Ik mag geen borrel drinken met klanten...
Daar gaat 't niet om. - Maar jij mag wel hier wijn drinken...
met een man, van wie ik je expliciet heb gevraagd niet meer in huis te laten.
Je sms-t in plaats van te bellen. De laatste keer dat je dat deed...
had je een ander. - Daarvoor heb ik mijn excuses gemaakt.
We zijn in therapie geweest en toen getrouwd.
Toen kochten we dit huis en nu willen we een gezin stichten.
Vertrouw je me?
Weet je wat?
Slaap maar in een andere kamer. Ik wil niet over deze onzin praten.
Een droom die uitkomt.
Schat wat doe je? Ik hoor boven geluiden. Je maakt me bang.
Kom hier. - Wat?
Hoorde je geluiden?
Ja. - Weet je wat het was?
Ik dacht dat jij het was.
Ik denk dat ik hem in het huis zag.
Wie? - Charlie.
Hoe kan hij binnenkomen? Je hebt de sloten veranderd.
We hebben het bewakingssysteem.
Ik hallucineer. Ik weet 't niet.
Misschien heb je wat teveel op.
Sorry dat ik je wakker heb gemaakt.
Het is goed. - Het spijt me ook van eerder.
Dat spijt mij ook. Kom hier.
Ik hou van je.
Je ziet er goed uit. - Dank je wel.
Wat vind je ervan als we vanavond 'ns echt uitgaan?
Uit eten?
We gaan naar die Italiaan waarover we hebben gelezen.
Dat zou ik leuk vinden. - Oké.
Mag ik een medium latte?
Naam? - Scott.
Bedankt.
Ik wil niet staren. Grady Kramer.
U hebt het huis van Peck gekocht, hè? Mijn vrouw en ik wonen even verderop.
Leuk u te ontmoeten.
We hoorden dat u een goede deal had gesloten met Charlie.
We klagen niet. - Charlie is me er eentje.
Kijk alleen niet te dicht onder dat masker. - Hoe bedoelt u?
U weet dat zijn vrouw in dat huis is overleden.
Ja, kanker.
Misschien had ze kanker, misschien ook niet.
Ik weet alleen dat mevrouw Charlie op een goede dag zijn geweer pakte...
en de loop in haar mond stopte.
Zo heeft Charlie het tenminste aan de politie uitgelegd.
Grady.
Medium latte voor Scott.
Ik weet 't niet. Is dat bloed, denk je? - Ja.
Schat, sinds wanneer ben jij detective?
En waarom wil je me bang maken? - Sorry. Ik wil je niet bang maken, maar...
de details van Ellens dood zijn op z'n minst vaag...
dus ik heb op internet gezocht en het OM overwoog...
een tenlastelegging voor moord. Voor moord.
Waarom is dat dan niet doorgezet?
Gebrek aan bewijs. - Schat, dat maakt hem nog geen moordenaar.
We weten niets over die man en ik heb gezien hoe hij naar je kijkt.
Zit Charlie nu achter mij aan? - Sinds de eerste dag.
Belachelijk. - Zie je het zelf dan niet?
En wat maakt 't uit. Hij gaat een dezer dagen naar Florida.
Is dat zo? Hij stelt die datum steeds uit. - Wat wil je dus dat ik doe?
Dat is simpel. Zeg tegen hem dat hij niet welkom is.
En als jij dat niet kunt, zeg ik het zelf wel tegen hem.
Ga jij het tegen 'm zeggen? - Denk je dat ik dat niet zou doen?
Laten we maar gaan dineren.
We komen nog te laat. - Goed.
Dat was goed. - Die zaak is zeker een blijvertje.
Goede pasta, goede wijn. Kun je nog wel rijden?
Ik kan niet alleen nog rijden, we kunnen zelfs nog een slaapmutsje nemen.
Alles is dicht, schat.
En The Royal Hotel? - Dat vind ik geen goed idee.
Toe, we gluren even binnen.
Even zien wat Charlie doet als hij niet spookt in ons huis.
Schat, ja... Ik denk niet... Nee...
Nee, kom mee, schat. - Nee, nee.
Wat doen jullie in het centrum?
We hebben gegeten bij Fellini's.
Ik bied jullie wat aan. Annie, wat drink jij?
Ik hoef niets. Ik moet nog rijden.
Nou, Scott, kies je vergif maar uit.
Tequila shot. - Weet je? We blijven niet lang.
Scott moet morgenochtend werken. - Het is oké.
Waar dronken we op? - Wat dacht je van Florida?
Wanneer vertrek je?
Nee, ik wil niet onbeleefd zijn. Maar fris m'n geheugen even op.
Je dochter...
waar in Florida woont ze ook alweer?
Fort Myers.
Mogen we nog een rondje? Nu voor mijn rekening.
Ik pas. Neem jij die van mij maar.
Tequila besluipt mij op een of andere manier.
Dat doe jij ook, Charlie.
Jij besluipt mij op een of andere manier.
Hoe dat zo?
Zoek je een nieuwe vrouw, Charlie?
Laten we gaan, schat. Het wordt al laat.
Ik wil een antwoord. - Je vraag verdient geen antwoord, Scott.
Als je wilt praten, doen we dat wel een andere keer. Zal ik langskomen?
Nee, verdomme. Dat is juist het probleem.
Nee, de tijd dat jij langskomt, is voorbij.
Goed. Dan op een wat minder openbare plek.
Blijf uit de buurt van mijn vrouw, goed?
Ze is alleen te aardig om dat zelf tegen je te zeggen.
Dus zeg ik het tegen je.
Capiche?
Je hebt je punt gemaakt. We gaan.
Rij voorzichtig.
Vaarwel, Chuck.
Ik moet weg.
Kom mee.
Het spijt me.
Uw man heeft een lichte hersenschudding.
We willen zeker zijn dat er geen interne verwondingen zijn.
Kan ik hier vanavond nog weg? - Dat hangt van het lab af.
Helaas betekent dat, dat u vannacht moet blijven.
Het probleem is alleen dat ik morgen naar mijn werk moet, dus...
Het is voorschrift. - Oké.
Ga toch naar huis en slaap wat.
Ik red 't wel.
Ik kan blijven. - Dat weet ik.
Maar ik red me wel.
Je wilt me gewoon uit je bed, zodat je zelf meer plek hebt.
Dat is niet het geval.
Ik haal je morgenochtend op als ze je ontslaan.
Ja, ik bel je.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Wat is er, Scott? - Luister heel goed naar me.
Ik kan het niet bewijzen...
maar ik heb 't gevoel dat Charlie me van de weg reed.
Waarom zou hij dat doen? - Omdat jij gelijk had.
Hij is geobsedeerd door het huis en nu geobsedeerd door Annie.
Heb je tegen Annie gezegd wat je nu tegen mij zegt?
Dat heb ik geprobeerd, maar ze gelooft het gewoon niet.
Wil je me een lol doen?
Wil je Brian van IT laten zoeken naar alles wat er is over Charlie Peck en zijn gezin?
Ik moet echt weten met wie ik te maken heb.
Als er iets te vinden is over Charlie Peck, vinden wij het.
Hallo?
Charlie, je laat me erg schrikken. - Dat spijt me zeer.
Ik hoorde van Scott en ik wilde even langskomen...
om je dit te geven. Ik dacht dat je wel trek zou hebben.
Hoe gaat 't met 'm? - Goed.
Hij moet vannacht blijven.
Toen ik hoorde dat hij in het ziekenhuis lag, moest ik aan Ellen denken.
Toen zij met kanker in het ziekenhuis lag.
Dan kwam ik thuis in een leeg huis en ik was nogal neerslachtig...
en eenzaam, dus...
Ik heb een pizza met alles erop voor je. Haal er maar af wat je niet lust.
Goed? En het spijt me dat ik je hebt laten schrikken.
Het is al goed. - Goedenacht.
Charlie.
Deze pizza is enorm. Je laat me hem toch niet alleen opeten, hè?
Wil je gezelschap? - Kom binnen.
Brian en ik zijn erachter gekomen, dat die ouwe Charlie...
diep in de legale problemen zit.
Zijn bouwbureau is failliet gegaan.
Rechtszaken, belastingaanslagen, beschuldigingen van belastingfraude.
Er stond die vent een lange gevangenisstraf te wachten.
Hij wilde niet 't verkopen, hij moest 't.
En hij was iedereen geld schuldig.
Wat heb ik gedaan? - Het spijt me, man.
Hij is niet zo'n vooraanstaand burger als hij doet voorkomen.
Niet echt 'n traditioneel kerstmaal, hè? - Nee, maar ik ben uitgehongerd...
dus dit is perfect.
Wil je op de weg terug naar de stad even bij Annie langsgaan?
Verzeker je ervan dat ze oké is en bel me dan.
Natuurlijk. - Goed?
Ja, ik snap wat je zegt.
Ken je die gasten met die gele vestjes? Die het verkeer tegenhouden?
Daar was ik er een van. - Nee.
En toevallig gaf ik mijn stopteken en zij zat in de voorste auto in de rij.
En ze was zo...
Wat doet Charlie hier, verdomme?
En na 15 minuten praten, had ik een afspraakje met haar.
Wat lief.
Lekkere wijn, hè? - Hij is goed.
Wil je nog een glas? - Ja, graag.
Annie. Kijk niet over je schouder, maar iemand begluurt ons...
door het keukenraam.
Moet ik de politie bellen? - Nee, het zijn vast die schoolkinderen...
maar ik heb er genoeg van.
Ik ga 't even checken. - Goed.
Wat doe jij hier buiten? - Ik kan het uitleggen.
Als ik een geweer had, had ik wel kunnen schieten.
Dat snap ik. Ik voel me nu ook een idioot.
Wat dacht je te zullen zien? - Dat weet ik niet.
Dit is geen buitenwijk. Dit is het platteland.
Mensen hebben geweren. Je moet voorzichtig zijn.
Ik weet het. Ik hoor hier niet. - Waar is je auto?
Die staat aan het eind van de oprit. - Ik loop er met je naartoe.
Ik schrok me dood van je. - Ik weet 't. Ik ook van jou.
Je trilt als een blad.
Wil je een sigaret om je zenuwen tot rust te brengen?
Nee, die hoef ik niet. - Toe, neem een sigaret.
Nee, ik ga gewoon... - Nee, ik sta erop.
Neem een sigaret.
Mag ik er een?
Ik dacht dat je gestopt was. - Ja. Juist.
Dank je wel.
Hier, ik help je.
Ik bewaar die van mij voor later.
Ik ga maar gewoon. - Ja. Goed.
Geloof jij in tweede kansen? - Zeker. Die verdient iedereen...
zelfs gluurders.
Daar heb ik het niet over. Ik bedoel: in het leven.
Als je alles wat belangrijk voor je was, kwijtgeraakt was en je de kans kreeg...
om alles weer terug te krijgen. Zou je daar niet voor gaan?
Zeker wel.
Zo is het voor mij.
Ik krijg de kans om alles weer terug te krijgen.
En het enige wat ik moet doen, is van Scott afkomen.
Wat verd...?
Goed. Waar stop ik jou?
Gaat het goed met je? - Ik heb mijn enkel verzwikt.
Jeetje... - Het is alleen... Daar gaat-ie.
Ik heb wat geraakt, denk ik. Idioot. Ik was...
Leg die maar neer. - Ik ging achter die kinderen aan.
Toen bleef mijn voet haken achter een boomwortel.
Ik trek je laars uit en bekijk of...
Is het in orde? Deed dat zeer? - Het gaat wel.
Ik kijk alleen even of...
Het lijkt niet gezwollen of zoiets.
Je moet het wel laten rusten als je weer in het hotel bent.
Je hebt het zeker niet gebroken. Godzijdank.
Als je hem verbindt en hem misschien omhoog legt...
dan komt het hopelijk wel weer goed.
Maar laat het checken en ga naar een dokter.
Die kinderen zouden terug kunnen komen. Vind je niet dat ik moet blijven?
Nee, het zijn maar kinderen. Ik loop niet echt gevaar, denk ik. Jij wel?
Nee, dat denk ik niet.
Ik moet me even opfrissen.
Ik ben vuil. - Het spijt me zeer.
Geef me alsjeblieft mijn laars. - Ik help je.
Heb je 'm? - Ja, ik moet morgenochtend dingen doen.
Ik doe 'm daar.
Heb je 'm? - Zal ik je omhoog helpen?
Graag.
Langzaam.
Dag. U belt met Annie. Laat een bericht achter.
Hoe voel je je?
Heb je nu bloemen mee voor mijn vrouw?
Het is vingerhoedskruid.
Dat heb ik hier al een hele lange tijd niet meer gezien.
Gaat het met je? - Kijk, ik weet van je.
Je verliezen, je faillissement, waarom je ons het huis hebt verkocht.
Dus...
Donder op van mijn terrein.
Schat, ik zou je ophalen. Gaat 't?
Wat is er loos? - Ik liep net Charlie tegen 't lijf.
Hij had bloemen voor je mee. - Er heeft niemand aangeklopt.
Is hij gisteravond langs geweest? - Hij kwam kijken of 't goed met me ging.
Ik denk dat hij me van de weg wilde rijden.
Denk je dat Charlie je van de weg wilde rijden?
Ja.
Hij is niet wie je denkt dat hij is.
Hoe laat ging Mike gisteravond weg? - Mike?
Mike is gisteravond niet langs geweest. - Nee, ik heb Mike hierheen gestuurd.
Mike is rechtstreeks vanuit het ziekenhuis hierheen gegaan.
Schat, hij is hier niet geweest. - Was je hier dus alleen met Charlie?
Hij kwam kijken of ik in orde was. Hij wist dat jij weg was. Hij had eten mee.
Er was iemand buiten. Kinderen, zo bleek.
Ik heb je vaak gebeld. - Hoor wat je zegt.
Ik heb hem naar huis gestuurd.
Hoe wist hij dat ik er niet was?
Denk daarover na. Hoe wist hij het?
Die gast is gevaarlijk, oké? Charlie is zeer gevaarlijk.
Goed, schat. Ik geloof je.
Als hij weer komt, bel je gewoon de politie.
Bel ze gewoon. - Goed.
Napa Politie.
Ik wil dat iemand een straatverbod krijgt.
Dag, met Mike Renfro. Spreek je naam en nummer in na de piep.
Hallo?
Ja, ik bel voor Scott Howard. - Daar spreekt u mee.
Meneer Howard, hebt u een alternatief adres voor meneer Peck...
want we kunnen hem het straatverbod niet bezorgen.
Hij zit niet in The Royal Hotel.
Hoe bedoelt u? Kunt u dat nog eens checken?
Het spijt me. We hebben hun administratie doorzocht.
Meneer Peck heeft nooit in The Royal Hotel gelogeerd.
Brian. - Dag, Scott.
Heb je al wat van Mike gehoord? - Niemand 'm gezien of van 'm gehoord.
En Charlie Pecks kinderen? Heb je daar iets over gevonden?
Ik heb flink gespit. Er is niet veel.
Maar ik heb een bedrijfsmobieltje gevonden van ene Vanessa Smith.
Zijn dochter heet Cassidy. Dat heb ik je gezegd.
Zo heette ze. Ze heeft haar naam twee jaar terug veranderd.
Wacht.
Ellen heb ik twee jaar geleden aan kanker verloren.
Twee jaar geleden? - Ja.
Sms me 't mobiele nummer. Ik bel haar vanuit de auto.
Doe ik. Meld 't me als je wat van Mike hoort.
Hallo? - Hallo. Spreek ik met Cassidy Peck?
Met wie spreek ik? - Ik ben Scott Howard...
en mijn vrouw en ik hebben jouw ouderlijk huis gekocht.
Ik bel over je vader, Charles Peck.
Hallo?
Verdomme.
Wat doe je nou? - Ik wilde even alleen jou zien.
We lijken nooit de kans te krijgen om alleen te zijn.
Weet je, alleen wij twee. - Charlie, ik denk dat je weg moet gaan.
Het spijt me, maar ik heb ik 't verknald.
Het was iets dat ik niet zag aankomen, maar ik heb het geregeld en...
Ik wil alleen dat je weet dat ik voortaan alles zal regelen.
Misschien zul je wat erge dingen over me horen.
Over ons.
Dat zijn leugenaars.
En ik wil dat je nu weet, dat alles wat ik doe...
ik voor jou doe.
Voor ons.
Ik denk dat alles goed komt en...
Waarom bepraten we dit later niet? Ik voel me nu niet zo goed.
Ik ga naar boven en op bed liggen.
Dus misschien kun je beter het huis uitgaan en me een poosje laten rusten.
Nou, kijk mij eens. Ik ben vuil en moet me verschonen.
Wat is dat, verdomme?
Nee.
Annie!
Annie, stop!
Kom hier!
Annie!
Nee. - Wie bel je?
Ik heb Scott al gebeld. De politie is onderweg.
Dat is de eerste keer dat je tegen me liegt.
Laat los! Ga alsjeblieft weg.
Wat?
Hallo?
Cassidy.
Zeg me dat hij dood is. - Nee, hij is nog zeer in leven.
Wat wilt u dan?
Ik bel, omdat hij steeds zegt dat hij bij jou in Florida gaat wonen.
Florida? - Ja.
Ik woon in Maine, zo ver mogelijk bij 'm vandaan.
Als m'n vader ooit voor m'n deur zou staan, zou ik hem vermoorden.
Maar waarom zegt hij dat dan?
Omdat hij een pathologische leugenaar is en een monster.
Hij heeft mijn moeder vermoord...
en geregeld dat het op zelfmoord leek.
Ze dreigde alleen te gaan scheiden en zijn huis af te nemen.
Het gaat allemaal om zijn huis.
Als je hem in de weg loopt, loopt je leven gevaar.
Bel me alstublieft niet meer.
Ik hou van je.
We hadden deze date al vanaf het begin.
Met Annie. Laat een bericht achter.
Annie, luister. Laat Charlie niet binnen als hij komt.
Laat hem gewoon niet binnen. Bel de politie en dan mij, goed?
Bel me terug.
Ik zal je zo gelukkig maken.
En als mama gelukkig is, is iedereen gelukkig.
Ga van me af!
Oh, nee.
Wat?
Dit is mijn huis!
Ik heb Scott uitgeschakeld.
Kom eruit.
Doe de deur open.
Annie, open de deur.
Doe de deur open!
Ga van me af!
Ga van me af.
Nee!
Oh, Ik hou van je.
Laat los.
Ben je in orde?
Het gaat wel. - Allemachtig.
Het spijt me zo.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Gaat 't? - Ja.
Gaat 't? - Schat, hij heeft Mike vermoord.
Wat heeft-ie? - Mike vermoord.
Hij heeft al die tijd onder het huis gewoond.
Het is goed.
Luister, je moet me vertrouwen. We gaan vandaag niet dood.
Ik wil je uit mijn huis!
We moeten weg. Kom met me mee. We gaan.
Nee!
Lichten uit!
Toe, pak je telefoon.
Jij schiet me niet dood.
Je kunt me niet doodschieten, mietje.
Weet je waarom?
Omdat hij niet geladen is.
Kijk eens in je zak.
Toe maar.
Je had er nog een over.
Ik heb 'm.
Bel. Bel.
911. Noodgevallen.
Stuur alstublieft politie naar Arbor Road 6741.
Annie, schat. - Wat is uw noodgeval?
Mijn man heeft zojuist een indringer neergeschoten.
Je verdient Foxglove niet!
Loop naar de hel.
Vertaling: Theresa van der Gruit